سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
240
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
الجاني لثبوت أصل الاستحقاق و إن كان الصبر إلى الاندمال أولى حذرا من السراية الموجبة لتغير الحكم و قيل : لا يجوز ، لجواز السراية الموجبة للدخول . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : قبل از بهبودى قصاص جايز است اگرچه صبر نمودن اولى و سزاوارتر است . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ بهبودى ] بهبودى جنايتى است كه جانى مرتكب آن شده و دليل بر اين حكم آن است كه اصل استحقاق ثابت است بنابراين چه بعد از خوب شدن جنايت استيفاء شود و چه بعد هيچ فرقى نيست . البته همانطورى كه مرحوم مصنف فرمودهاند اگر صبر كنند تا زخم مجنى عليه خوب شود بهتر و اولى است زيرا بسا زخم سرايت كرده و موجب تغيّر حكم مىشود از اينرو اگر تأمّل نموده تا زخم بكلّى خوب شود بهتر و سزاوارتر است . ولى برخى از فقهاء فرمودهاند : بيش از صحّت و سلامتى مجنى عليه قصاص جايز نيست زيرا احتمال دارد كه زخم سرايت كرده و مقدارى زائد بر اصل جنايت را در حكم جنايت داخل كند . قوله : اندمال : يعنى بهبودى . قوله : الموجبة للدّخول : يعنى دخول قصاص طرف در قصاص نفس يا دخول مقدار موارد سرايت در اصل جنايت .